Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-35

चन्द्रिका-३५

पश्यन्ती दरचकिता बिडाललीलां

सस्माराभयवचनं मुनेः पुरोक्तम् ।

प्रागेव प्रकटितसार्थकप्रयोगं

संस्मृत्यामितसुषमामवाप तन्वी ॥ १३९ ॥

चित्ते तं समुचितसूचकं बिडालं

वन्दित्वा प्रशमितधीः दृढप्रतिज्ञा ।

संस्थायादृतकमलासनेऽजपत्सा

साधूक्ताभिलषितदं क्रमेण मन्त्रम् ॥ १४० ॥
- - - - 

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-34

चन्द्रिका-३४

अश्वोढे ललितरथे द्रुतं गतायां

वैमात्र्यां नरपगृहं सह स्वमात्रा ।

दिङ्मूढा चिरमरुदत्स्वमन्दभाग्ये

मार्जालं हृदि परिरभ्य चन्द्रिकार्ता ॥ १३७ ॥

मार्जालः परिपतति स्म सान्त्वनार्थं

मा शोचीरिति वदतीव तामुपेत्य ।

तिर्यञ्चः स्वहितजनस्य सर्वभावान्

जानन्ति प्रकृतिगतेङ्गितावबोधात् ॥ १३८ ॥ 
- - - - 

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-33

चन्द्रिका -३३

औत्सुक्यं निरवधिकं गृहे कलायाः

सम्भ्रान्ते खलु विदधे कलामुमां च।

स्मर्तव्यं बहु नरपस्य सन्निधाने

वाग्दोषा दुरभिरुचिश्च गूहितव्याः ॥ १३५ ॥ 

नासाग्रे स्फुरदमलं मनोज्ञवज्रं

कण्ठे चाप्रतिमरुचिः प्रलम्बमाला ।

नाभ्यन्ते कनकमयी महार्घकाञ्ची

नैराश्यं किमु कथयन्त्यहो ह्युमायाः ॥ १३६ ॥    

  - - - -  

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-32

चन्द्रिका-३२

श्रुत्वा तामभिभवकारिणीं दुरुक्तिं

दासीव व्यथितमतिः विनम्रमौलिः ।

नोवाच प्रतिवचनं प्रसह्य कोष्ठं

तत्याज प्रणतजनस्य कोऽन्यमार्गः ॥ १३२ ॥                   

आयाता पुरललनासु पौर्णमासी

आशेन्दीवरमुकुलान्विकासयन्ती ।

ऐश्वर्याप्लुतवरगृहेषु संस्थितासु

दारिद्र्योपहततृणावृतोटजेषु ॥ १३३ ॥

रथ्याः शीतसलिलसीकरैः प्रसिक्ताः

आमोदाः मलयजचन्दनप्रसूताः ।

नानावर्णसुमदलावृताः प्रकोष्ठाः

पौराणां मुदमवदन्निवापुरान्तम् ॥ १३४  ॥

- - - - 

Sanskrit blog; Chandrika ( A Fairy tale)-31

चन्द्रिका-३१

 श्रुत्वैतत्सपदि कलाप्युमां स्वपुत्रीं

 सज्जीकर्तुमयतत स्वनिश्चयाक्ता ।

 भूषालङ्करणगणैः महार्घवस्त्रैः

 किं भूषा किमु वसनं ह्यरूपवत्याः ॥ १२८ ॥    

संश्रुत्य श्रवणसुखामपूर्ववार्ताम्

 उत्कण्ठां ह्यलभत चन्द्रिकाप्यवर्ण्याम् ।

 किं राज्ञः प्रियतनयस्य कम्रपाणेः-

 स्पर्शेनोद्गतपुलकाः न मामकीनाः ॥ १२९ ॥

 उद्युक्तां जनपसुतस्य नृत्यगोष्ठीं

 औत्सुक्यादपरिमिताज्जवेन गन्तुम् ।

 वैमात्रीं प्रणतमुखी मिथो ययाचे

 गच्छेयं नृपसदनं त्वया सहाह्म् ॥१३० ॥

मात्सर्यं कथमपि गूहितुं प्रवृत्ता

व्याचष्टे स्म मधुरसावहासवाग्भिः ।   

हञ्जे त्वां नृपसुत एव नाययेद्वै

मृग्यन्ते तव सदृशाः कुलीननार्यः॥ १३१ ॥

- - - - 

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy Tale)-30

चन्द्रिका-३०

श्लाघित्वा स्वसुतविवक्षितं नृपालः

सम्मन्त्र्य स्वहितजनैः विवाहकार्ये ।

पुत्रार्थे परिणयघोषणामसाध्नोत्

एवं सः नगरभटैः प्रगे विधेयैः ॥ १२४ ॥  

भोः पौराः श्रुणुत नृपस्य घोषणां भोः

उद्वाहः नृपतनयस्य निश्चितोऽस्ति ।

प्रासादं निशि समलङ्कृताः कुमार्यः

आयान्तु त्वरितपदेन पौर्णिमास्यां ॥ १२५ ॥

युष्मास्वेव नृपसुतः प्रदोषकाले

धन्यां काञ्चिदननुमेयचारुरूपाम् ।

ज्योत्स्नायां वरयति पौरनृत्यरङ्गे

आयान्तु त्वरितपदेन पौरकन्याः ॥ १२६ ॥

 इत्येवं नरपतिघोषणां निशम्य

 कन्यामातरपितरौ प्ररूढमोहौ ।

 सर्वौ स्वां दुहितरमीश्वरानुकूल्यात्

 ईहेते स्म नृपसुतकङ्कणात्तभाग्याम् ॥ १२७ ॥

- - - - 

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-29

चन्द्रिका-२९

पुत्रः स्वाद्वतिसुखदं निशम्य वाक्यं

मानार्थं सपदि नियन्त्रितानुभावः ।

स्वोद्वाहं निरुपमकन्ययानुमेने

तारुण्ये परिणयवाक् सुखावहा वै ॥ १२० ॥

सद्वंश्याः तनय चिनोम्यहं त्वदर्थं   

सद्वृत्ताः रुचिरमुखीश्च राजपुत्रीः ।

तासु त्वं वरय यदृच्छया मनोज्ञां

कन्यां या तव भविता हि धर्मपत्नी ॥ १२१ ॥

इत्युक्तः सविनयमब्रवीत्तनूजः

ओषध्यः गहनवनान्तरे न किं स्युः ।

अब्धौ किं वदतु लभामहे न मुक्ताः

भूगर्भे न भवति किं प्रशस्तवज्रः ॥ १२२ ॥

व्यासस्य प्रथितमुनेः किमाभिजात्यं

बालघ्नः सगरसुतः न किं कुलीनः ।

विश्वासो मितचयने न मेऽस्ति तात

पुर्यां ते तृणकुटजेऽपि मे प्रिया स्यात् ॥ १२३ ॥

- - - - 

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-28

चन्द्रिका-२८

तत्रासीत्कथितमहापुरे नृपालः

सद्वृत्तः प्रथितयशाः गुणाभिरामः ।

चन्द्राख्यः स्वविषयपालने धुरीणः

सन्तुष्यन् प्रियहितकर्मभिः स्वपौरान् ॥ ११६ ॥

तस्यासीत् मदननिभो युवा तनूजः

विद्यावान् विनयखनिःत्रिविक्रमाख्यः

यं दृष्ट्वा पुरललनागणः प्रदध्यौ

सासूयं वरयति कामयं सुधन्याम् ॥ ११७ ॥

चन्द्रस्तं तनुजमपूर्वरूपभाजं

तारुण्ये निरुपमशोभया ज्वलन्तम् ।

द्रष्टुं द्राक् समुचितकन्यया समेतम्

दाम्पत्ये समरसशालिनं व्यकाङ्क्षीत् ॥ ११८ ॥

पुत्रं सोऽगदतनुरागपूर्णवाचा

विद्यायाः समधिगतोऽसि वत्स पारम् ।

तेऽतोऽहं परिणयकाल इत्यवैमि

तन्वीं त्वं सदृशगुणां वधूं वृणीष्व ॥ ११९ ॥
- - - - 

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-27

चन्द्रिका_२७

दीयते यदि पयो निजपात्रे

सत्वरं पिबति मीलितनेत्रः ।

चिन्तयन्निव धरा लयमीयात्

तेन किं मम पयो यदि लब्धम् ॥ ११२ ॥

चन्द्रिकाङ्कमधिरुह्य दिनान्ते

कन्दुकाकृतिमवाप्य स शेते ।

मूकजन्तुरनुरागनिबद्धः

स्निह्यति ह्यतिशयेन मनुष्ये ॥ ११३ ॥

मूषकान् निशि हिनस्ति सखेलं

पाककोष्ठविघसादनदक्षान् ।

प्रीणयन् स्वकलया निजगोप्त्रीं

चन्द्रिकां सपदि मूषकभीताम् ॥ ११४ ॥

इत्थमीप्सितपरस्परबन्धौ

तौ दिनान्क्षपयतः कृतकृत्यौ ।

कोऽ‍वगच्छति हरेरभिलाषं

मित्रताह्यसहजापि सुखान्ता ॥ ११५ ॥

- - - - 

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-26

चन्द्रिका-२६

चन्द्रिकां स्वनिलयेत्वसहायां

मित्रभावमधिगम्य ययाचे ।

कोऽपि सुन्दरतनुः तनुरूपः

स्वेच्छयाश्रयमुपेत्य बिडालः ॥ १०८ ॥

मोहकध्वनिमदम्यविलासं

स्निग्धशुभ्रमृदुरोमविशिष्टम् ।

चन्द्रिका स्वसखायमवेदीत्

तुल्यशीलविषयेषु सुसख्यम् ॥ १०९ ॥

चन्द्रिकामनुसरन्गृहकार्ये

व्यापृतां मृदुपदैरनिशं सः ।

मावमाविति वदन् दरभीतः

पृच्छतीव न ददासि पयः किम्? ॥ ११० ॥

चन्द्रिका यदि ददाति न दुग्धं

सत्वरं पदतले वनितायाः ।

प्रश्रितं विलुठति स्म बुभुक्षुः

प्रेमचोदकदृशः परिषिञ्चन् ॥ १११ ॥

- - - -