Saturday, July 9, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-45

चन्द्रिका-४५

यदि मां वरयेन्नृपात्मजः
मम पूर्वार्जितपुण्यसञ्चयः ।
भविता यदि नो तथापि मे
रुचिरोद्यानवनाभिवीक्षणम् ॥ १७० ॥

इति मानसतर्कबोधिताः
परिणामे विगतस्पृहा मुदा ।
व्यचरन्सविलासमङ्गनाः
नरपालोपवने सुविस्मिताः ॥ १७१ ||

नरपोपवने कलामुमा
भवती पश्यति चन्द्रिकानिभां ।
किमु कामपि सुष्ठु भूषितां
विचरन्तीमिति विस्मिताब्रवीत् ॥ १७२ ॥

क्व भवेदिह दीनसेविका
दिनकार्येषु रता गृहे भवेत् ।
त्यज मोहमियं सुमध्यमा
नरपालस्य सुता हि कस्यचित् ॥ १७३ ॥
- - - -  

Saturday, July 2, 2016

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale) -44

चन्द्रिका-४४

यदा शनैः साचलदायतेक्षणा
नितम्बिनी मन्दगतिः नृपालयम् ।
तस्या अभिख्यामृतपानकाङ्क्षिणः
समागता राजपथस्य पार्श्वयोः ॥ १६७ ॥

तस्यां चरन्त्यां नृपपालिते वने
छायास्तरूणां सहसा तिरोहिताः ।
तस्याः रुचा सज्जनसन्निधेः खलु
प्रायेण धावन्ति भयार्तदुर्जनाः ॥ १६८ ॥  
 X X X

नृपपालितपुष्पवाटिकाम्
अगमन् पौरसुताः निशामुखे ।
अमरालयरोहणे रता
इव लक्ष्योन्नतिसंप्रचोदिताः ॥ १६९ ॥
- - - - 

Saturday, June 25, 2016

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-43

चन्द्रिका-४३

 वृथास्मदीयं सकलं प्रसाधनं
 विनापि तेनेयमुषेव दीपयेत् ।
 इति ब्रुवाणा ललना हतेप्सिताः
 न गूहितुं शेकुरवार्यमत्सरम् ॥ १६४ ॥

रथे नृपावाससमीपमागते
बद्धाञ्जलिः प्रत्युदगात्ससम्भ्रमम् ।         
वहन् रथस्थां वनितां स्वदृष्टिभिः
राजप्रतीहारगणः सुशिक्षितः ॥ १६५ ॥

सौभाग्यवान्नूनमिमां मनोहरां
नृपस्य पुत्रो वरयेत् हरीच्छया ।
प्रजल्पतीत्थं बहुशो मिथो जने
रथात्प्रसन्नावततार चन्द्रिका ॥ १६६ ॥
- - - - 

Saturday, June 18, 2016

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-42

चन्द्रिका-४२

दृष्टिप्रसूनैरनुरागसौरभैः
तामर्चमर्चं प्रथमानयौवनाः ।
स्थिताः ध्वजालङ्कृतराजपद्धतौ
न लेभिरे तृप्तिमनङ्गचोदिताः ॥ १६१ ॥

कन्याः कुलीनाः गुणरूपशोभिताः
समानकामाः नृपपुत्रलोभने ।
म्लानत्वमापुः प्रसमीक्ष्य चन्द्रिकां
कुशेशयानीव दिनात्यये भृशम् ॥ १६२ ॥

कस्यात्मजेयं नरपस्य सुन्दरी
कुतो रथोऽयं सुरयानसन्निभः ।
यदीक्षते राजसुतो मनागिमां
भवेदनङ्गज्वरबाधितो ध्रुवम् ॥ १६३ ॥
- - - - 

Saturday, June 11, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-41

चन्द्रिका-४१

भूयाच्छुभं ते गमने मतिं कुरु
प्रसन्नवक्त्रा स्मितदीप्तपद्धतिः ।
इति ब्रुवन्ती दिवमुत्पपात ह
प्रसह्य देवी चपलेव भास्वरा ॥ १५८ ॥  

मार्जालमापृच्छ्य सखायमुत्सुका
रथान्तरे रत्नकुथास्तृते तले ।
निविश्य सूतम् विनयेन चन्द्रिका
दिदेश गन्तुं नृपसौधमञ्जसा ॥ १५९ ॥

रथ्यासु पौरा ललनां रथस्थिता-
मवेक्ष्य तारापथतः समागताम् ।
चन्द्रांशुमूर्तिं निशि विस्मयाकुलाः
तां निष्कलङ्कां नियतं हि मेनिरे ॥ १६० ॥
- - - - 

Saturday, June 4, 2016

Sanskrit blog: Chandrika (A fairy tale)-40

चन्द्रिका-४०
अलञ्चकारारुणवर्णचर्चिते
तस्याः पदे स्फाटिकपादुकाद्वयं
रम्यं घनीभूतशशिप्रभानिभम् ।
कामप्यनूह्यश्रियमावहन्निजाम् ॥ १५५ ॥

अयं दिवास्वप्न इति भ्रमे स्थितां
जगाद देवी स्मितपूर्वमादरात् ।
वत्से रथेऽस्मिन् व्रज राजमन्दिरं
तुरङ्गमैः सारथिना च सज्जिते ॥ १५६ ॥

परं तु मा विस्मर यामदुन्दुभिः
निशीथमाख्याति न यावदञ्जसा ।
तावन्निवर्तस्व गृहं नृपालयात्

नो चेत्विनश्येत्सकलं च कल्पितम् ॥ १५७ ॥ 
- - - - 

Saturday, May 28, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-39

चन्द्रिका-३९

निमेषमात्रेण चकार चन्द्रिकां
विभूषणैः पार्थिवकन्यकोचितैः ।
महार्घरत्नैः खचितैः विभूषितां
स्फुरत्प्रभामुष्टभवृन्ददीप्तिभिः ॥ १५१ ॥

सुवर्णसूत्रोतदुकूलनिर्मित-
स्वरङ्गनारोचककञ्चुकावृता ।
बभूव सद्यः लसदुज्ज्वलप्रभा
देवीकृपाधारबलेन चन्द्रिका ॥ १५२ ॥

सामोदपुष्पैः सुविविक्तवर्णकैः
शिरोरुहाः दक्षतयैव मण्डिताः ।
नेत्रे सुपक्ष्मेऽभजतां मनोज्ञतां
तस्याः सुनीलाञ्जनसूक्ष्मरेखया ॥ १५३ ॥

रक्तौष्ठलेपेन जपासुमत्विषं     
सुखेन नारङ्गदलोपमाधरौ 
अवापतुः चन्द्रिकयाप्यलक्षितौ
प्रसारयन्तौ तरुणार्कवद्द्युतिम् ॥ १५४ ॥
- - - - 

Monday, May 23, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-38

चन्द्रिका-३८
ततक्ष कूष्माण्डमपूर्वकौशलात्
निरूपयामास रथाकृतिं दृढाम् |
निमेषमात्रेण रथं नृपोचितं
देवी महान्तं ससृजे स्फुरद्ध्वजम् ॥ १४७ ॥   

आदर्शवत् श्लक्ष्णमपूर्वसुन्दरं
सुवर्णलिप्तप्रतिमाभिशोभितम् ।
महेन्द्रयानोपममैक्षतोत्सुका
निमेषहीना रथमेव चन्द्रिका ॥ १४८ ॥

देवी तु तूर्णं चतुरो तुरङ्गमान्
संस्पृश्य मार्जालधृतान् बिलेशयान् ।
व्यकल्पयत् पुष्टबलिष्ठबन्धुरान्
प्रकाशयन्ती निजहस्तलाघवम् ॥ १४९ ॥

विधाय सूतं सिततोत्रशोभितं
तथाखुनैकेन दृढेन लीलया ।
अन्येन योधं शितखड्गधारिणं
रथाभिपालं तरुणं विनिर्ममे ॥ १५० ॥
- - - -

Saturday, May 14, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-37

चन्द्रिका-३७

मार्जालमप्यादिशतार्द्रलोचनं
षण्मूषकानानय जीविनो द्रुतम् ।
वनात् बिलाद्वाथ महानसाद्वा
त्वत्स्वामिनीभाव्यसुखप्रदास्ते ॥ १४४ ॥

श्रुत्वा निदेशं स दधाव निष्कुटं
कुतूहलोत्साहभयप्रचोदितः ।
वक्त्रे गृहीत्वा पृथुलान् बिलेशयान्
क्षणात्प्रतीयाय कृतार्थतोद्धतः ॥ १४५ ॥

अत्रान्तरे सम्भ्रमनुत्तसाध्वसा
प्रत्यागता गेहवनात् गृहान्तरम् ।
प्रगृह्य कूष्माण्डमखण्डवर्तुलं
चन्द्रोपमं मन्दजवेन चन्द्रिका ॥ १४६ ॥
- - - -

Saturday, May 7, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-36

चन्द्रिका-३६

प्रसह्य देवी स्फुरदुज्ज्वलप्रभा
या प्रादुरासीत् जपकर्षिता पुरा ।
प्रत्यक्षतां प्राप्य जगाद चन्द्रिकां
वत्से प्रियं किं करवाणि तद्वद ॥ १४१ ॥

चन्द्रप्रभायामधुना नृपात्मजः
वृणोति पत्नीं किल नृत्यवृन्दे ।
यास्याम्यहं तत्र यथा विभूषिता
मातः कुरु त्वं करुणानिधे तथा ॥ १४२ ॥

इति ब्रुवन्तीं परिरभ्य चन्द्रिकाम्
आघ्राय मूर्ध्नि प्रजगाद देवता।
कूष्माण्डमेकं गृहवाटिकाज्जवात्
उपानयापक्वमपेतमार्दवम् ॥ १४३ ॥ 
- - - -